Odensehuis Burgum: Steun bij (omgaan met) dementie
Voor mensen met (beginnende) dementie en hun naasten is er het Odensehuis. In dit inloophuis bent u zonder zorgindicatie van harte welkom!
Voor dagopvang, een luisterend oor of advies over omgaan met dementie: bij het Odensehuis bent u op de juiste plek.U kunt elke dinsdag en vrijdag zo binnenlopen tussen 10:00 en 16:00 uur.
Het Odensehuis vindt u op de Prins Bernardstraat 74 in Burgum.
Meer weten?
Niels Nijdam, oprichter en coördinator van het Odensehuis Burgum, deelt de komende weken een column over dementie. Over de impact van de ziekte op het leven van dementerenden en hun mantelzorger én hoe belangrijk het is om gezien en gehoord te worden.
Column: Nog één keer muziek (1 april 2026)
Door: Niels Nijdam
Mijn man was altijd muzikant in hart en nieren. Gitaar in de hand, eigen liedjes, een publiek dat genoot. Tot Alzheimer langzaam alles veranderde. Mantelzorg werd mijn dagelijks leven. Vroeger zorgden we voor elkaar, nu zorg ik alleen nog voor hem.
Optreden? Dat kon niet meer. Maar hij wilde nog één keer. Nog één keer het podium op. Ik regelde alles: teksten uitgeprint, in volgorde gelegd, een applaus op het juiste moment. Alles om hem te beschermen, zodat hij niet zou struikelen over wat ooit vanzelf ging.
En het lukte. Hij straalde. Hij voelde zich weer muzikant. Hij nam het applaus dankbaar in ontvangst. Ik keek naar hem, tranen in mijn ogen. Zo gelukkig had ik hem lang niet gezien.
Ik weet dat het nooit meer zal gebeuren. Maar diep vanbinnen hoopte ik op één woord: “Dank je.” Dat kwam niet. Toch weet ik dat ik hem het mooiste heb gegeven: het gevoel dat hij het nog kon.
In het Odensehuis bent u van harte welkom. Voor een praatje, luisterend oor of advies.
Elke dinsdag en vrijdag open van 10:00 tot 16:00 uur op de Prins Bernardstraat 74 in Burgum.
Niels Nijdam
Column: Anders (25 maar 2026)
Ik heb me altijd anders gevoeld. Aansluiting vinden bij anderen lukte zelden. Vaak voelde ik me buitengesloten en eenzaam. Dat heeft mijn jeugd en mijn leven gevormd. Je leert ermee omgaan, maar het gevoel dat je je altijd moet verdedigen blijft.
Twee jaar geleden kreeg ik de diagnose Alzheimer. Voor veel mensen een enorme verandering, maar voor mij gek genoeg niet. Het is niet hetzelfde, maar dat gevoel van buitengesloten zijn – dat herken ik opnieuw.
Sinds een paar maanden kom ik bij het Odensehuis. Daar vroeg iemand laatst hoe het met me ging. “Prima,” zei ik. “Hoe doe je dat?” vroeg hij. “Je hebt Alzheimer, hoe kun je je goed voelen?” Die vraag overviel me.
Later besefte ik waarom: sinds ik naar het Odensehuis ga, ontmoet ik mensen die begrijpen wat het is om met deze ziekte te leven. Voor het eerst voel ik me niet anders, maar begrepen. Voor het eerst mag ik gewoon mezelf zijn. En daarom voel ik me goed.
In het Odensehuis bent u van harte welkom. Voor een praatje, luisterend oor of advies. Elke dinsdag en vrijdag open van 10:00 tot 16:00 uur op de Prins Bernardstraat 74 in Burgum.
Niels Nijdam
Column: Concertpas (18 maart 2026)
Albert en ik gingen boodschappen doen voor de lunch in het Odensehuis, zoals altijd.
“Zal ik nu eens betalen?” vroeg Albert. “Jij betaalt altijd!”
De dame achter de kassa noemde het bedrag: € 24,64. Albert pakte zijn portemonnee, stak een pas in het apparaat en toetste de code in.
“Dat ging niet helemaal goed,” zei de caissière. Ze keek naar de pas en las hardop: “Concertpas.”
“Maar meneer, hiermee kunt u niet betalen.”
Ik schoot Albert te hulp: “Vreemd, vorige week lukte het nog prima met deze pas.”
“Precies!” voegde Albert toe.
De jongedame raakte in verwarring en riep de filiaalmanager erbij. Ook hij concludeerde dat betalen met een concertpas niet ging lukken. Ik betaalde snel het bedrag en samen liepen we rechtop de winkel uit.
“Nou, hier komen we dus nooit weer!” zei Albert.
In het Odensehuis bent u van harte welkom. Voor een praatje, luisterend oor of advies. Elke dinsdag en vrijdag open van 10:00 tot 16:00 uur op de Prins Bernardstraat 74 in Burgum.
Niels Nijdam
Column: Ga je mee? (11 maart 2026)
Wat zal ik vandaag eens doen, denkt Kees. Het is een mooie dag en het waait bijna niet. Ik denk dat ik maar weer eens een stukje ga fietsen.
“Ik ga even fietsen!” Mijn vrouw hoort me niet. Nou ja, dat gebeurt de laatste tijd wel vaker. Het is toch niet zo dat ik toestemming nodig heb. Ik ben meestal niet zo lang weg. Misschien mist ze me niet eens! Een uur later heeft Mieke de politie ingeschakeld. Met drie dienstauto’s wordt in de buurt naar Kees gezocht. Binnen datzelfde uur is er een appgroep gemaakt met inmiddels 54 deelnemers. Familie en vrienden stoppen met werken, sporten, tuinieren en zoeken mee. Kees is vermist! Mieke is bezorgd. Had ze toch een gps moeten verstoppen? Maar hem volgen zonder dat hij het weet? Dat voelt niet eerlijk.
Een paar uur later komt Kees thuis. “Waar was je!” vraagt Mieke huilend.
“Ik heb heerlijk gefietst,” zegt Kees. “45 kilometer, lekker op een terras gezeten. Ga je de volgende keer mee? Gezellig!”
In het Odensehuis bent u van harte welkom. Voor een praatje, luisterend oor of advies. Elke dinsdag en vrijdag open van 10:00 tot 16:00 uur op de Prins Bernardstraat 74 in Burgum.
Niels Nijdam